Kendimi bildim bileli hayatımda en büyük hayranlık duyduğum kişiler hep müzisyenler olmuştur. Her zaman kendimi şarkı söylerken sahnede büyük bir kalabalığın önünde hayal ederim, bu hayal her zaman tüylerimi diken diken etmiştir. Bir konserde binlerce ya da on binlerce kişi ile aynı anda aynı melodiden aynı hissiyatı paylaşmak mucizenin ta kendisi olsa gerek. Oldukça romantik bir yazı olduğunun farkındayım şimdiden fakat söz konusu müzik olduğunda kendimi dizginleyebildiğim pek söyleyemez. Hele sevdiğim müzisyenler zaafımdır da diyebilirim. Kendileri için derin tartışmalara ve iddialara girmişliğim vardır epey.
bir müzik grubumuz vardı ve bize danışmanlık yapan İlker Hoca "Di Gel Yanıma" diye bir şarkı çalmıştı. Şarkıyı ilk dinlediğimde resmen delirmiştim. Şarkıyı Birsen Tezer'in söylediğini söylemişti, kimdi hiç bilmiyordum açıkçası hatta erkek zannetmiştim ilk başta. Sonra onu da çok sevdim, onun da bütün şarkılarını ezberledim.
dönemde okulumun Ayazağa'da benim de Kadıköy'de olmam sebebiyle İstanbul içi çok uzun seyehat yapıyordum. Yeni müzik arayışında olduğum dönem Mashrou Leila aracılığıyla trumpetçi Erik Truffaz'ı dinlemeye başladım onu da çok sevdim ama beni en çok etkileyen daha önceden de tanıdığım ama ilk olarak Kalthoum albümüyle kendisine hayran olduğum İbrahim Maalouf oldu. Onu da o kadar sevdim ki Kalthoum albümünü 100'den fazla diğer albümlerini de 1'den fazla dinledim. Bugün çok sevdiğim, çok dinlediğim "Büyük Usta"nın doğum günü. İyi ki doğdun İbe, iyi ki bizimlesin!
Not: Yazıda bahsedemediğim Barış Demirel -Barıştık mı, Cenk Erdoğan, Maryam Saleh, Fayrouz, Ümmü Gülsüm, Ajda Pekkan, Bülent Ortaçgil, Büyük Ev Ablukada sizleri de çok seviyorum. Sizler benim kahramanlarımsınız :)
